പറയാനുളളത്, പറയാൻ മടിച്ചത്, പറയാതിരിക്കാൻ ആവാത്തത്....

 August 11, 2013

പറയാതിരിക്കാൻ ആവാത്തത്....
എനിക്ക് മടുത്തു..
ഇടയ്ക്കു സ്നേഹിക്കാൻ ഒരു തുണ വേണം..
ഒന്ന് തലച്ചയിക്കാൻ ഒരു കൂര വേണം..
ആണും പെണ്ണും വേണ്ട.., ഒരു സുഹൃത്ത്‌ മതി..
അക്ഷരങ്ങൾ പിണങ്ങി അകലുമ്പോൾ
ചുവന്ന ആകാശത്തിനും ചിന്തകള്ക്കും
കീഴിൽ കൈപിടിച്ച് നെഞ്ചോടു ചേർന്ന് നടക്കാൻ ..
കാറ്റിന്റെ വികൃതികളിൽ നൂൽ പൊട്ടാതെ പറക്കുന്ന
മറ്റൊരു പട്ടമായി ഏതോ പരുന്തിനെ ഭ്രമിപ്പിച്ചു
വിദൂരതയിൽ അലിഞ്ഞു ചേരുന്ന ഒരു ബിന്ദുവായി..
പിന്നെ പേരില്ലാത്ത ആത്മാക്കളിൽ ഒന്നായി,
മറ്റൊരുബാലികാക്കായായി, വെറുതെ നിന്നെ
നോക്കിയിരിക്കണം... കർക്കിടക പേമാരിയിൽ
മറ്റൊരു ഉരുള ചോറിനായി നീ എന്റടുത്ത്
എത്തും വരെ മാത്രം,ഓരോ കുടിനീരിനും
കപ്പം കൊടുത്ത് ഓരോ ശ്വാസത്തിനും കരമടച്ചു
ഓരോ വിയര്പ്പിലും നീതി തേടി
ഞാനും  വാല്മീകത്തിൽ തടവിലാകാം ..

അഭിപ്രായങ്ങള്‍

ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ

ഈ ബ്ലോഗിൽ നിന്നുള്ള ജനപ്രിയ പോസ്റ്റുകള്‍‌

മാലാഖയും മനുഷ്യനും

ഇമേജ്
ഹൃദയത്തിനോട് ചേർന്ന് നിൽക്കുന്ന രണ്ടു മനുഷ്യർ... 2017 ലും 2018 ലും,കൃത്യമായി പറഞ്ഞാൽ 2017 ജനുവരി 9 നും 2018 നവംബർ 16നും ശേഷം കാണാതെ പോയവർ.. ശേഷം 26 ഏപ്രിലിലിലും 12 ഏപ്രിലിലും പ്ലാനിങ് ന്റെ മേന്മ പറയാനില്ലാത്ത കണ്ടുമുട്ടലുകൾ.. എന്റെ മധ്യ ഇരുപതുകളിലെ ഏറ്റവും വലിയ നിധികളാpണ് ഇരുവരും. ചേർത്തുപിടിക്കലിന്റെ അലിവ്.. കടലിന്റെ നനവ്.. ഉപ്പിന്റെ നിറവ്.. മണൽതരികളുടെ പരപ്പ്. "ഏട്ടാ " എന്ന് മനസ്സറിഞ്ഞു വിളിച്ചിട്ടുള്ളത് അല്ലെങ്കിൽ കണ്ടുമുട്ടി ഇന്ന് വരെ "ഏട്ടാ" എന്ന് മാത്രം വിളിച്ചിട്ടുള്ളത് അനൂപേട്ടനെയാവും. ആ പേരിനപ്പുറം "Angel" എന്ന് മാത്രമേ ആ മനുഷ്യന് വിശേഷണം ഒള്ളൂ... By choice, ഏറ്റവും കൂടുതൽ ആഹാരം കൂടെ കഴിച്ചിട്ടുള്ളതും,വാങ്ങി തന്നിട്ടുള്ളതും അനൂപേട്ടനാണ്. എന്റെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ സൂര്യോദയം എനിക്ക് കാണിച്ചു തന്നതും, യാത്രകളിൽ പുരുഷപ്രജ, ഒരു വിലക്കോ അപകടമോ സുരക്ഷയോ അല്ല കൂട്ടാണ് എന്ന ബോധം ആദ്യമായി തന്നതും അനൂപേട്ടനാണ്. അമ്പലങ്ങളും, ആഹാരവും, കടലും,കടലാസും, കരകൗശലങ്ങളും, കൊട്ടകയും നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന ഏറ്റവും വർണാഭമായ പകലുകളിലും , കരച്ചിലുകളുടെ നിഴലുകളുടെ നിസ്സഹായതയു...
കൂടുതൽ‍ വായിക്കൂ

ഒരിക്കൽ കൂടി

ഒരിക്കൽ കൂടി നിന്നെ ഞാൻ മുറിവേല്പിക്കട്ടെ.. ഒരിക്കൽ കൂടി മാത്രം! മുറിവുണക്കാനായി ഞാൻ കാത്തുവെച്ചിരിക്കുന്നത് ഊഹിക്കാമോ നിനക്ക്?... അല്ല, കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പച്ചയുടെ നീരല്ല, പച്ച മഞ്ഞൾ കൂട്ടല്ല, ഇളം മുളകൂമ്പല്ല... നുരഞ്ഞു പതയുന്ന ലഹരിനീരാണ്! മുന്തിയനക്ഷത്രതിളക്കങ്ങൾ കൂട്ടിനുള്ള തണുത്ത മുറിയിടങ്ങളാണ്.. പതുപതുത്ത പട്ടിൻ ചേലകളാണ്... പറയൂ... നിന്നെ ഞാൻ മുറിപ്പെടുത്തട്ടെ.. ചാരനിറചായങ്ങളിൽ ഏതിനോടാണ് നിനക്ക് പ്രിയം? കുത്തിയിറങ്ങുന്ന വാക്കുകളോടോ, നോട്ടത്തിന്റെ കൂച്ചുവിലങ്ങിനോടോ, നിന്റെ കഴുത്തിൽ ആഴ്ന്നിറങ്ങുന്ന എന്റെ സ്വർണപ്പല്ലിനോടോ? നിന്റെ ഹൃദയം എനിക്കിനി വേണ്ട.. നിറയെ പാടുകളാണ്, പുഴുക്കുത്തുവീണ മാങ്ങാപോലെ.. ഇപ്പോൾ എനിക്ക് പ്രിയം ആപ്രിക്കോട്ടു പോലുള്ള നിന്റെ നിന്റെ തലച്ചോറിനോടാണ്.. വെറുതെ കടിച്ചാലൊന്നും പൊട്ടില്ല, ഏറ്റ കടി അല്ലെങ്കിൽ ചുറ്റികക്കൊരു തട്ട്. മെല്ലെ, നോവിക്കാതെ.. പൊട്ടിപൊളിഞ്ഞു ചിതറിയ കഷ്ണങ്ങൾക്ക് രുചിയില്ലല്ലോ.. മെല്ലെ വായിലിട്ട് കടിച്ചു, ചവച്ചരച്ചു എണ്ണ കിനിഞ്ഞു നാവിലെത്തണം.. കൊതി മൂത്തു വരുന്നു.. ഇനിയെങ്കിലും പറയൂ.. നിന്നെ ഞാൻ ഒരിക്കൽ കൂടി മുറിപ്പെടുത്തട്ടെ...
കൂടുതൽ‍ വായിക്കൂ

സ്നേഹം

 ഇന്നലെ രാത്രിയാണ് അനിയത്തിയെ വിളിച്ചത്; പഴയൊരു ഉടുപ്പുണ്ട്, കളയാൻ മനസ്സ് വരുന്നില്ല. അവളിടുമോ എന്നറിയാനാണ് വിളി. "ചേച്ചി എനിക്കുമുണ്ട് ചില ഉടുപ്പുകൾ. ഇഷ്ടം കാരണം കളയാൻ തോന്നാതെ മോഡിഫിക്കേഷനുകൾ വരുത്തി കൂടെ കൊണ്ട് നടക്കുന്ന ചിലത്. " അവൾ പറഞ്ഞ് തീർന്നതും എനിക്കോർമ്മ വന്നത് ചില മനുഷ്യരെയാണ്. അത്രമേൽ സ്നേഹിച്ച മനുഷ്യരെ. പഴയ കുപ്പായങ്ങളെ പോലെ. കുത്തിനിറച്ചിടുന്ന ചിലർ, മേല്കുപ്പയത്തിൽ നിന്നും കൈലിസിലേക്ക് വഴി മാറിയ ചിലർ,ദുപ്പട്ടകളായി ഓർമകളിലൂടെ വീണ്ടും കൂടെ കൂടുന്ന ചിലർ...2021 അവർക്ക് വേണ്ടി ആയിരുന്നു. നൊന്തിട്ടും നോവിപ്പിച്ചിട്ടും സ്നേഹം ബാക്കിയായ മനുഷ്യർ.. അവിടെ ഞാനില്ല, നീയില്ല, എന്നോ എവിടെയോ ബാക്കി വെച്ച സ്നേഹം മാത്രമേ ഒള്ളൂ.. ആ സ്നേഹത്തെ പ്രതി തന്നെയാവാം പിന്നെയും പുറകിലേക്ക്ന ടന്നു ചോദിക്കുന്നത് "തിരികെ വന്നൂടെ "... മാനഭിമാനങ്ങളുടെ കെട്ടുപാടുകൾ അവിടെ ഇല്ല, കാരണം അനുഭവിച്ചതിൽ വെച്ചേറ്റവും നിർമലമായവ എങ്ങനെ അശുദ്ധമാവാനാണ്! തിരികെ കിട്ടാത്ത സ്നേഹം ശുദ്ധ അസംബന്ധമാണ്. സ്നേഹം ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ അത് നിലക്കുകയെ ഇല്ല, ഒഴുകി കൊണ്ടേയിരിക്കും.. വാക്കുകൾ നിലച്ചു പോയേക്കാം, ഓർമകള...
കൂടുതൽ‍ വായിക്കൂ